Jaka jest różnica między przewodnikiem: zastosowania praktyczne, wybór

Kluczowa różnica między sadzarkami ryżu prowadzącymi i jeżdżącymi

Różnica między chodzeniem a jazdą konną sadzarka ryżu zaczyna się od sposobu obsługi maszyny, ale rozciąga się także na wydajność poniskią, wydajność pracy, przystosowanie terenu i koszt posiadania. Prowadzony sadzarka porusza się do przodu, podczas gdy operator idzie z tyłu i steruje za kierownicą. Sadzarka jeżdżąca przenosi operatora na siedzeniu nad jednostkami do przesadzania i zapewnia większą szerokość roboczą przy każdym przejeździe. Wszystko inne przy podejmowaniu decyzji o zakupie wynika z tego jednego podziału projektu.

W praktyce 4-rzędowa maszyna pchana pracuje w pasie o długości około 1,2 m i obsia od 0,10 do 0,12 hektara na godzinę. 6-rzędowa maszyna samojezdna pracuje w pasie o szerokości 1,8 m i w podobnych warunkach kosi od 0,25 do 0,30 ha na godzinę. W ciągu 10-godzinnego dnia przypada mniej więcej 1 hektar w porównaniu do 2,5 hektara. Maszyna jeżdżąca nie tylko sadzi więcej; zmienia liczbę maszyn, operatorów i dni, których potrzebuje gospodarstwo, aby wyczyścić okno sadzenia.

Żaden typ nie jest obiektywnie lepszy. Właściwy wybór to taki, który pasuje do kształtu pola, wytrzymałości gleby, dostępnej siły roboczej i harmonogramu przesadzania. Poniższe porównanie podsumowuje główne specyfikacje, zanim przejdziemy do szczegółów.

Co to jest prowadzona sadzarka do ryżu?

Prowadzona sadzarka do ryżu to maszyna samobieżna, która na kompaktowej ramie przewozi silnik, tace na sadzonki, mechanizm do przesadzania i jednostki pływające. Operator idzie z tą samą prędkością co maszyna i steruje układem kierowniczym, sprzęgłem i głębokością sadzenia za pomocą kierownicy. Większość modeli jednoosiowych wykorzystuje mały silnik wysokoprężny lub benzynowy o mocy od 4 do 6 KM, mechaniczną skrzynię biegów i napędy łańcuchowe. Ich umiarkowana waga utrzymuje niski nacisk na podłoże, co jest wyraźną zaletą w przypadku miękkiego ryżu bez mocnego twardego podłoża.

Kategoria obejmuje wersje 2-rzędowe, 4-rzędowe, 6-rzędowe i 8-rzędowe. Miniagregaty 2-rzędowe stosuje się na bardzo wąskich działkach lub na działkach z tacami. Najszerzej stosowane rozmiary to maszyny 4- i 6-rzędowe, takie jak 2ZX-430A i 2ZX-625, ponieważ ich cena, waga i wydajność odpowiadają gospodarstwom rodzinnym i małym spółdzielniom. Przy rozstawie rzędów wynoszącym 30 cm, jednostka 4-rzędowa pokrywa około 1,2 m i może skosić około jednego hektara dziennie przy dobrym operatorze i dodatkowej osobie do załadunku sadzonek.

Maszyny prowadzone są także łatwiejsze w przemieszczaniu się pomiędzy polami. Ich wąska szerokość i mniejsza masa pozwalają na jazdę po ścieżkach w gospodarstwie rolnym lub ładowanie ich na małe przyczepy, co czyni je domyślnym wyborem na obszarach ryżowych tarasowych, fragmentarycznych lub na zboczach wzgórz. Gdy pole nie ma dostępu do drogi, dwóch pracowników może nadal manewrować 4-rzędowym wytrząsaczem po nasypie, co jest niemożliwe w przypadku szerokiego podwozia jezdnego.

Co to jest sadzarka do sadzenia ryżu?

Jeżdżąca sadzarka do ryżu umieszcza operatora na siedzeniu nad maszyną, a jednostki do przesadzania są przenoszone na szerszej ramie. Modele do jazdy konnej wykorzystują większe silniki o mocy od około 8 KM do 20 KM i często korzystają z hydraulicznych lub hydrostatycznych układów jezdnych, dzięki czemu prędkość jazdy można regulować w sposób ciągły, bez konieczności zatrzymywania się w celu zmiany biegów. Pozycja siedzenia zapewnia operatorowi dobrą widoczność na jednostki rzędowe, a szersze nadwozie umożliwia montaż sześciu, ośmiu lub dziesięciu rzędów sadzenia.

W gospodarstwach komercyjnych najpopularniejsze są konfiguracje 6- i 8-rzędowe. Maszyna 8-rzędowa sadzi pas o szerokości prawie 2,4 m na jeden przejazd, co oznacza mniej przejazdów, mniej zawracania, mniej powtarzających się zagęszczeń i niższy koszt na hektar. Maszyny jezdne zazwyczaj ważą od 500 do 1100 kg, dlatego w celu utrzymania stałej głębokości każdego wzniesienia polegają na twardej nawierzchni na pierwszych 15–30 cm gleby. Tam, gdzie przygotowanie pola jest dobre, a działki są duże, sadzarka samojezdna może pokryć od dwóch do trzech razy większy obszar dzienny niż jednostka prowadząca przy tej samej liczebności załogi.

Jazdy na maszynach zmieniają także rytm pracy. Operator może dłużej utrzymywać stałą prędkość, stale dostosowywać prędkość do ilości sadzonek, zamiast zmieniać biegi, i bezpośrednio obserwować zespoły wysadzające. Eliminuje to błędy związane ze zmęczeniem w drugiej połowie dnia, czyli dokładnie wtedy, gdy w przypadku maszyn kroczących zwykle pojawiają się straty jakościowe.

Wydajność sadzenia i dzienna wydajność pola

Pojemność pola to liczba, która oddziela te dwie kategorie wyraźniej niż jakakolwiek inna specyfikacja. Jest to iloczyn szerokości roboczej, prędkości roboczej i efektywności czasowej. Maszyna jeżdżąca wygrywa wszystkie trzy na raz: jest szersza, szybsza, a ponieważ operator siedzi, traci mniej czasu na przerwy zmęczeniowe i redukcję prędkości podczas długich zmian.

W poniższej tabeli podano rozstaw rzędów 30 cm i typowe wartości wydajności polowej. Rzeczywiste wyniki będą się różnić w zależności od kształtu działki, zakrętów na uwrociach, jakości sadzonek i miękkości gleby, ale względna różnica między modelami prowadzonymi i jeżdżącymi jest stabilna.

Różnice te przekładają się bezpośrednio na liczbę maszyn potrzebnych w gospodarstwie. Do skoszenia 10 hektarów w ciągu 10 dni ledwie wystarczy jedna prowadzona, 4-rzędowa maszyna pracująca na długie zmiany. Aby obsadzić 30 hektarów w tym samym oknie, gospodarstwo potrzebuje około trzech jednostek prowadzonych lub jednej 6-rzędowej maszyny samojezdnej pracującej stale. Maszyna samojezdna skraca także czas obrotu na uwrociach i czas przestoju podczas ponownego ładowania sadzonek, ponieważ obszar tacy znajduje się w pobliżu miejsca siedzącego operatora.

Podsumowując, luka w produktywności decyduje o tym, czy gospodarstwo może zakończyć przesadzanie w oknie agronomicznym. Jeśli okno wynosi 20 dni i używasz 8-rzędowej sadzarki samojezdnej, możesz skosić około 60 do 70 hektarów. Czterorzędowa maszyna prowadzona z tyłu wymagałaby codziennie trzech maszyn pracujących na takim obszarze, trzech silników do konserwacji i sześciu członków załogi do opłacenia.

Przykładem typowego 4-rzędowego konia roboczego prowadzonego przez operatora jest nasz model 2ZX-430A:

2ZX-430A Czterorzędowa, prowadzona maszyna do rozsadzania ryżu Ten napędzany silnikiem model prowadzony zapewnia precyzyjne odstępy i stabilną głębokość, co czyni go solidnym wyborem do stosowania na pochyłych polach i polach ryżowych w mniejszych gospodarstwach. Zobacz produkt →

Aby uzyskać szerszy pogląd na to, gdzie te maszyny pasują do sadzenia ręcznego i siewu bezpośredniego, zobacz naszą porównanie ręcznego przesadzania, maszyn kroczących i maszyn jezdnych .

Warunki terenowe i manewrowość

Kształt pola, wielkość działki i wytrzymałość gleby decydują o tym, czy teoretyczna wydajność maszyny jest faktycznie osiągalna. Maszyna do jazdy jest tak dobra, jak pozwalają na to warunki; maszyna prowadzona jest często bardziej odporna na trudne warunki.

Małe i nieregularne pola

Maszyny prowadzone doskonale sprawdzają się na małych działkach. Jednostka 4-rzędowa może zawracać na odległość około 2 do 3 metrów i może być ustawiana z dwuosobową załogą na wąskich drogach rolniczych. W tarasowych systemach uprawy ryżu, gdzie pola są uskokowe, a dostęp jest ograniczony, praktyczną opcją pozostaje maszyna prowadzona, ponieważ można ją podnosić, przechylać i przenosić po wałach w podobny sposób, jak małą glebogryzarkę.

Pola blokowe o dużym poziomie

Maszyny jezdne zapewniają przewagę na równych blokach o powierzchni 0,5 ha lub większej. Większa szerokość robocza zmniejsza liczbę przejazdów. Na polu o powierzchni 2 ha 8-rzędowa maszyna potrzebuje tylko około 8 do 10 długich przejazdów, aby pokryć cały blok. Na bloku o powierzchni 1 ha czas stracony na nawracanie jest na tyle krótki, że maszyna może przeznaczyć na sadzenie ponad 80% swojego czasu pracy.

Pola miękkie, błotniste i słabo twarde

Im cięższa maszyna, tym głębiej tonie. 6-rzędowa sadzarka samojezdna o wadze około 600 kg wymaga warstwy twardej nawierzchni znajdującej się na wierzchniej warstwie gleby o grubości od 15 do 30 cm, która utrzyma jej ciężar. Jeśli twarda nawierzchnia jest słaba lub jej nie ma, koła opadają, głębokość sadzenia staje się nierówna, a maszyna pozostawia głębokie koleiny. Jednostka pchana waży od 250 do 350 kg i rozkłada swój ciężar na dużych stalowych lub plastikowych pływakach, dzięki czemu może pracować na polach, które zatrzymałyby jadącą maszynę. W ekstremalnym błocie koła klatkowe można zamontować w obu typach.

Dodatkowym czynnikiem jest transport pomiędzy polami. Maszyny prowadzone często można jeździć po ścieżkach w gospodarstwie i ładować na małą przyczepę. Maszyny jezdne zwykle wymagają dedykowanej przyczepy, a czasami rampy, co zwiększa koszt wyposażenia, chyba że maszyna pozostaje w jednym dużym bloku przez cały sezon.

Jakość przesadzania i zakładanie upraw

Zarówno pchane, jak i jeżdżące sadzonki kierują się tą samą podstawową zasadą: urządzenie podnoszące oddziela kilka sadzonek od maty, przenosi je w dół i wpycha w miękką glebę na określonej głębokości i w określonym odstępie między wzniesieniami. Sama roślina ryżowa nie przejmuje się tym, czy operator stoi, czy siedzi. Jednak masa maszyny, stabilność i przebieg ładowania sadzonek wpływają na równomierność przesadzania.

Maszyny jeździeckie mają większą i sztywniejszą ramę. Ich ciężar mocniej dociska pływak i jednostki wysiewające, dzięki czemu głębokość sadzenia pozostaje stabilna nawet wtedy, gdy dno ryżu jest nieco nierówne. Ma to znaczenie dla uprawy, ponieważ zbyt płytkie wzniesienie może unieść się w górę, a w przypadku zbyt głębokiego uprawa może zająć nawet tydzień dłużej. Stabilność maszyny samojezdnej jest najbardziej widoczna w pierwszych godzinach zmiany, kiedy operator skupia większą uwagę na wyrównaniu rzędów i dopasowaniu prędkości.

Maszyny prowadzone są lżejsze i mogą lekko podskakiwać, gdy dno jest nierówne. Jednak ich pływaki są proporcjonalnie większe w stosunku do ich masy, więc na normalnie przygotowanych polach różnica w jakości jest niewielka. Większym czynnikiem wpływającym na jakość jest mata do sadzonek: oba typy wymagają jednolitej maty z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym. Jeśli mata jest zbyt cienka lub zbyt mokra, w obu typach będzie więcej pominiętych wzniesień.

Zarządzanie na uwrociach dotyczy obu typów. Częste zakręty i mokre uwrocie powodują przesuwanie się tac z sadzonkami, co prowadzi do pustych stref na późniejszych wzniesieniach. Maszyna samojezdna z hydrauliczną regulacją prędkości pozwala operatorowi na płynne zwalnianie na uwrociach bez gwałtownego wciskania sprzęgła, co zmniejsza te straty. W większości testów polowych średnia różnica w jakości pomiędzy dobrze wyregulowaną 4-rzędową maszyną jezdną a dobrze wyregulowaną 8-rzędową maszyną jezdną jest mniejsza niż różnica spowodowana jakością sadzonek. Nie oczekuj, że maszyna do jazdy naprawi biedne przedszkole.

Nakład pracy operatora, koszt pracy i umiejętności

Przesadzanie ryżu to wyścig z czasem, a operator jest częścią systemu maszyny. Nauczenie się obsługi maszyny prowadzonej może być fizycznie łatwiejsze, ale wymaga ciągłego chodzenia i utrzymywania równowagi za maszyną przez 8 do 10 godzin. W ciągu 20-dniowego sezonu to obciążenie fizyczne prowadzi do zmęczenia, wolniejszego chodzenia i większej liczby błędów. Z tego powodu wiele gospodarstw, które przestawiło się na maszyny jezdne, zgłasza, że ​​kończy ten sam obszar przy użyciu mniejszej siły roboczej, mimo że do maszyny jezdnej również potrzebne są dwie osoby.

Zapotrzebowanie na pracę jest podobne w przypadku każdej maszyny: jeden operator i jedna dodatkowa osoba do ładowania mat do sadzonek. Różnica polega na obszarze obsługiwanym przez załogę. Dzięki 6-rzędowej maszynie samojezdnej dwuosobowa załoga może obsadzić od 2,0 do 2,5 hektara dziennie. Dzięki 4-rzędowej maszynie prowadzonej przez tę samą załogę sadzi się około 0,9 do 1,2 hektara. Jeśli okno sadzenia wynosi 15 dni, gospodarstwo potrzebuje trzech jednostek prowadzonych i sześciu osób, aby dopasować wydajność jednej maszyny jezdnej i dwóch osób.

Szybkość podawania sadzonek zwiększa się wraz z wydajnością maszyny. 6-rzędowa maszyna samojezdna zużywa maty do sadzonek około dwa i pół razy szybciej niż wytrząsacz 4-rzędowy, dlatego należy odpowiednio zaplanować stację załadunku i transport mat na pole. W gospodarstwach, które ignorują to wąskie gardło, ich maszyny czekają na uwrociu, podczas gdy maty są puste.

Wymagania dotyczące umiejętności różnią się rodzajem. Maszyna prowadzona jest wybaczająca: prędkości są niskie, pole widzenia jest bezpośrednie, a nowy operator może nauczyć się podstaw w ciągu jednego dnia. Maszyna jeżdżąca wymaga dokładniejszego sterowania, oceny prędkości jazdy i świadomości jednostek rzędowych znajdujących się za operatorem. Nauka prowadzenia samochodu nie jest trudna, ale nauka równomiernego przeszczepiania przy dużej prędkości zajmuje od dwóch do trzech dni praktyki. Dla właściciela gospodarstwa praktyczne pytanie brzmi, czy wykwalifikowany operator jest dostępny lokalnie, czy też trzeba go przeszkolić.

Bezpieczeństwo również jest inne. Pozycja chodzenia w maszynie prowadzonej zmniejsza ryzyko przewrócenia się, ale operator znajduje się blisko silnika i obracających się części. Maszyny samojezdne przenoszą operatora wyżej i szerzej, co poprawia komfort, ale zwiększa ryzyko przewrócenia się na bocznych zboczach. Obydwa typy wymagają codziennych kontroli osłon, sprzęgła i urządzeń zatrzymujących awaryjnie. Nigdy nie należy używać maszyny jezdnej na zboczach tarasowych, gdzie jedno koło może spaść na wyższy poziom.

Cena zakupu, koszt eksploatacji i konserwacji

Różnica w cenie zakupu między sadzarkami prowadzącymi i jeżdżącymi jest znacząca, ale należy ją rozpatrywać w połączeniu z luką w produktywności. Czterorzędowy prowadzony siewnik kosztuje zazwyczaj mniej niż połowę ceny 6-rzędowego modelu samojezdnego. 8-rzędowa maszyna do jazdy może kosztować od trzech do czterech razy więcej niż podstawowy 4-rzędowy wytrząsacz. W przypadku gospodarstwa uprawiającego zaledwie kilka hektarów zakup najtańszej i niezawodnej maszyny jest zazwyczaj słuszną decyzją. W gospodarstwie, które obsiewa kilkadziesiąt hektarów, liczy się koszt za hektar, a maszyna jeżdżąca zwykle wygrywa.

Schematy konserwacji różnią się, ponieważ projekty są różne. Maszyny prowadzone opierają się na przekładni mechanicznej: łańcuchach, zębatkach, tarczach sprzęgła i częściach eksploatacyjnych pływaka. Części te są niedrogie i stosunkowo łatwe do wymiany w gospodarstwie. Maszyny jezdne dodają węże hydrauliczne, cylindry, bardziej złożony system kontroli prędkości i więcej kół; gdy coś zawiedzie, naprawa jest droższa. Jednakże, ponieważ maszyna samobieżna pokrywa większą powierzchnię na godzinę, liczba godzin konserwacji na hektar jest zwykle mniejsza. Gospodarstwo, w którym używa się jednej 8-rzędowej maszyny zamiast trzech 4-rzędowych wytrząsaczy, obsługuje jeden silnik zamiast trzech, przechowuje mniej części zamiennych i potrzebuje jednego technika zamiast trzech.

Całkowity próg kosztu posiadania waha się w przybliżeniu pomiędzy 25 a 40 ha na sezon. Poniżej tego zakresu trudno jest pokonać maszynę prowadzoną pod względem kosztów. Ponad to niższy koszt maszyny jezdnej na hektar i mniejsze zapotrzebowanie na siłę roboczą uzasadniają wyższą cenę zakupu. Właśnie dlatego duże gospodarstwa komercyjne prawie zawsze korzystają z maszyn jeżdżących, podczas gdy drobne gospodarstwa rolne w dalszym ciągu opierają się na jednostkach prowadzonych.

6-rzędowy sadzarka do jeździectwa, taki jak nasz 2ZG-630, stanowi punkt wyjścia dla klasy jeździeckiej:

2ZG-630 Sześciorzędowa sadzarka do rozsadzania ryżu Jako maszyna samojezdna dla początkujących, łączy w sobie hydrauliczne sterowanie i niezawodność HST, odpowiednią do średnich i dużych pól wymagających wydajnego przesadzania. Zobacz produkt →

Jak wybrać: praktyczny przewodnik po podejmowaniu decyzji

Decyzję pomiędzy sadownikiem prowadzącym a jeżdżącym można sprowadzić do trzech pytań. Po pierwsze: ile hektarów należy przesadzić w ciągu jednego sezonu? Po drugie: jakie są kształty pól i warunki glebowe? Po trzecie: kto obsługuje maszynę i ile siły roboczej jest dostępne?

Poniższy wykres porównuje przybliżone dzienne pokrycie trzech konfiguracji omówionych powyżej.

Dla gospodarstw znajdujących się w czołówce klasy jeździeckiej, nasz ośmiorzędowy model 2ZG-820 jest maszyną do porównania:

2ZG-820 Ośmiorzędowa sadzarka do sadzenia ryżu Najwyższej klasy sadzarka samojezdna z napędem na cztery koła i hydraulicznym układem kierowniczym, stworzona z myślą o profesjonalnych operacjach na dużą skalę, zapewniająca wysoką wydajność i przyczepność. Zobacz produkt →

Jeśli Twoja sytuacja mieści się pomiędzy tymi scenariuszami, porównaj pełny asortyment modeli na naszej stronie głównej i dopasuj liczbę rzędów do rozmiaru pola i okna sadzenia. Regionalny dealer może również poinformować Cię, które maszyny są popularne lokalnie, co jest przydatnym sygnałem dotyczącym dostępności części zamiennych i wartości odsprzedaży.

Lista kontrolna przed zakupem dla obu typów

Zanim wybierzesz model, potwierdź te specyfikacje i szczegóły u dostawcy. Określają, czy maszyna rzeczywiście będzie spełniać Twoje wymagania agronomiczne i czy możesz ją lokalnie wesprzeć.

• Rozstaw rzędów: czy jest stały i wynosi 30 cm czy regulowany? W niektórych regionach dla określonych odmian stosuje się odstępy 25 cm lub 33 cm.
• Zakres głębokości sadzenia: szerszy zakres (zazwyczaj 1,5 do 3,5 cm) obejmuje więcej warunków glebowych.
• Ustawienia rozstawu wzniesień: ile stopni jest dostępnych i czy operator może je szybko dostosować na polu?
• Typ koła: czy koła klatkowe lub półklatkowe są wliczone w cenę podstawową za użytkowanie na mokrym polu ryżowym?
• Marka silnika i dostępność części: wspólna marka silnika ułatwia konserwację w odległych obszarach.
• Dopasowanie tacy do sadzonek i maty: upewnij się, że maszyna pasuje do standardowego rozmiaru maty, którego będziesz używać.
• Waga i transport: jak przewieźć maszynę z jednego pola na drugie?
• Pakiet części zamiennych: jakie części eksploatacyjne wchodzą w skład dostawy?
• Gwarancja i serwis dealera: jaki jest okres gwarancji i czy w Twojej okolicy dostępny jest przeszkolony technik?

Przed podpisaniem umowy zadaj dostawcy te pięć pytań:

1. Jaka jest sprawdzona wydajność pola w Twoim regionie i przy jakiej prędkości roboczej?
2. Czy maszyna dobrze przesadza zarówno świeże, jak i dojrzałe maty do sadzonek?
3. Ile godzin sadzenia wytrzymują główne części zużywalne przed wymianą?
4. Jaka konserwacja rutynowa jest wymagana po każdych 50 godzinach pracy?
5. Czy maszynę można dostosować do określonego odstępu między rzędami stosowanego w moim systemie ryżowym?

Często zadawane pytania dotyczące sadzarek prowadzących i jeżdżących